Biografia
Antoni Słomka vel Słomiński, znany jako „Antek”, urodził się 4 czerwca 1871 roku w Opatówku. W wieku ośmiu lat przyjechał z rodzicami do Łodzi, gdzie później pracował jako tkacz w jednej z fabryk.
W 1894 roku wstąpił do nowo powstałej Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy (SDKPiL), stając się jednym z najaktywniejszych działaczy w Łodzi. Już w październiku tego samego roku został aresztowany za działalność polityczną i osadzony w więzieniu przy ul. Długiej w Łodzi.
W 1896 roku został ponownie schwytany i skazany na zesłanie w głąb Rosji, spędzając czas oczekiwania na Sąsiedzkim w Moskwie. Po powrocie w 1908 roku kontynuował działalność socjaldemokratyczną, m.in. w Związku Zawodowym Robotników i Robotnic Przemysłu Włóknistego w Polsce.
W 1949 roku, w wieku 78 lat, zgłosił się do Komitetu Łódzkiego PZPR w celu uzyskania teczki i renty dla zasłużonych działaczy. Komitet uznał jego deklaracje za prawdziwe, choć stwierdził, że do partii nie należy ze względu na wiek. Sam Słomka przygotował ośmiostronicowy tekst o swojej wczesnej działalności, wspominając m.in. udziale w tzw. „buncie łódzkim” z 1892 roku.
Źródło: artykuł w Wikipedii