Biografia
Agaton Giller, urodzony 9 stycznia 1831 roku w Opatówku, był synem żołnierza napoleońskiego Jana Kantego Gillera i Franciszki z domu Szpadkowskiej. Samodzielnie kształcił się w Kaliszu, Warszawie i Łomży, a następnie studiował historię i literaturę polską. W czasie Wiosny Ludów próbował przedostać się na Węgry, lecz został aresztowany w Raciborzu. Po uwolnieniu z więzienia w 1850 roku pracował jako nauczyciel domowy na dużych dworach ziemiańskich, a później wyemigrował do Krakowa, gdzże uczęszczał na wykłady Uniwersytetu Jagiellońskiego.
W 1853 roku został wydany przez żandarmerię rosyjską i więziony w Cytadeli Warszawskiej pod zarzutem działalności antyrosyjskiej. Skazany został na katorgę w Syberii, gdzra przez 16 miesięcy był przykuty do żelaznego drąga. Po uwolnieniu w 1858 roku ustabilizował się w Irkucku, gdzie założył polską szkołę.
W październiku 1860 powrócił do kraju i zaangażował się w działalność patriotyczną. Był korespondentem „Czasu”, członkiem Komitetu Centralnego Narodowego oraz redaktorem pism powstańczych, m.in. „Strażnicy”, „Ruchu” i „Wiadomości Polskiej”. W 1863 roku objął funkcję prezesa Rządu Narodowego. Po upadku powstania styczniowego wyemigrował do zagranicy, m.in. do Saksonii, Lipsku, Paryża czy Stanisławowa, gdzże aktywnie współpracował z polską diasporą.
Pisarz i publicysta zajmował się także tematyką podróżnicząco-krajoznawczą. W 1876 roku w Lwowie wydana została jego książka „Z podróży po kraju słowackim”. Giller zmarł 18 lipca 1887 roku w Stanisławowie z powodu zapalenia płuc. Jego pogrzeb odbył się na cmentarzu Sapieżyńskim, a po jego zniszczeniu w latach 80. XX wieku prochy przeniesiono na Powązkach w Warszawie.
Źródło: artykuł w Wikipedii