Biografia
Łucja Gliksman, urodzona jako Łucja Pinczewska 14 października 1913 roku w Opatowie, była polską poetką żydowskiego pochodzenia, tłumaczną, językoznawczynią i publicystką literacką. Urodzona w zamożnej rodzinie żydowskiej, spędziła młodość w Warszawie, gdzie ukończyła gimnazjum i studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim.
Wybuch II wojny światowej zaskoczył ją w Warszawie. Razem z mężem przedostała się do Lwowa, a później dołączyła do nich matka i dwaj bracia - adwokatów. Młodszy brat został aresztowany przez NKWD i zesłany do Głębokiej, a ona z matką i starszym bratem zostali zesłani na Syberię, gdzie pracowała w kopalni węgla. Straciła wówczas kontakt z mężem, który zginął w nieznanych okolicznościach. W tym czasie w swoim mieszkaniu, dzięki dobrej znajomości licznych utworów literackich, nauczała dzieci literatury polskiej.
Na mocy porozumienia polsko-radzieckiego z 30 lipca 1941 roku rodzina Pinczewskich, jak inne rodziny obywateli polskich, została zwolniona z przymusowej pracy. Brat wstąpił do armii Andersa, natomiast Łucja wraz z matką udała się do Kujbyszewa w Tadżykistanie, gdzie znalazła pracę w Delegaturze Rządu Polskiego przy rejestracji byłych polskich więźniów i zesłańców napływających do Tadżykistanu z całego Związku Radzieckiego. Następnie ewakuowała się do Teheranu, gdzie dowiedziała się o śmierci brata, skąd udała się do Palestyny i osiadła w Jerozolimie. Tam pracowała w różnych polskich placówkach oraz tworzyła wiersze w języku polskim, które jednak rzadko publikowała.
Po likwidacji polskich placówek w Jerozolimie przeniosła się do Tel Awiwu. Tam poznała profesora Jerzego Gliksmana, z którym wkrótce wzięła ślub. Wraz z nim wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie ukończyła University of Chicago i później Uniwersytet Harvarda. Po śmierci męża w 1958 roku wróciła do Izraela, gdzia mieszkała do końca życia. Była wieloletnim członkiem Związku Autorów Piszących Po Polsku w Izraelu. Została pochowana na cmentarzu w Petah Tikwie.
Źródło: artykuł w Wikipedii