Biografia
Teodor Kościański, urodzony 4 stycznia 1920 roku w Opatówku na Kujawach, był polskim lekarzem weterynarii, pionierem służby weterynaryjnej na Ziemiach Odzyskanych oraz długoletnim kierownikiem lecznicy dla zwierząt w Braniewie. Jego życie było głęboko przeplątane z dziejami Polski - od aresztowania i obozu oddechowego w Oranienburg w czasie wojny, po aktywne uczestnictwo w odbudowie kraju po 1945 r.
Po wojnie, w 1950 r., uzyskał dyplom lekarza weterynarii na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Jako prezes organizacji studenckiej „Bratnia Pomoc” został wezwany do UB, by donosić na profesorów. Zamiast tego, w nocy wyruszył z żoną na Ziemie Odzyskane. Przez trzy lata pracował w Nidzicy, a następnie przez ponad 25 lat kierował lecznicą w Braniewie, budując ją w mieście, które stało się jego drugą ojczyzną.
Kościański był nie tylko lekarzem, ale i wychowawcą młodej kadry, przekazując pokoleniom jego doświadczenie i miłość do zawodu. Jego postawa moralna i profesjonalizm spotkały się z uznanie - odznaczony został m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Złotą Odznaką Honorowaną „Zasłużony dla Warmii i Mazur”. Zmarł 7 października 1982 roku po długiej chorobie. Jego pogrzeb odbył się w Braniewie, a później ciało zostało przeniesione na Cmentarz Powązkowski w Warszawie.
W życiu prywatnym był ojcem dwóch córek, a jego dwójka rodzeństwa również wybrała zawód lekarza weterynarii. Był wujkiem Macieja Płażyńskiego, pisarza i reportera kultury.
Źródło: artykuł w Wikipedii